Merdiven altı dul komşumu teselli ettim

Apartmanımızın merdiven altı dairesinde dul bir kadın oturuyor. Kocası iki yıl önce kalp krizinden ölmüş. Kırk sekiz yaşında ve hâlâ siyah giyiyor. Bir gün su tesisatı patladı ve benden yardım istedi. Mutfağının altını tamir ederken bana çay yaptı ve uzun uzun sohbet ettik.

Bana kocasının ölümünden sonra kimseyle konuşmadığını söyledi. Gözleri doldu ve elini tuttup ona sarıldım ardından uzun bir süre ağladı. Sonra başını kaldırdı ve beni öpmeye başladı. Şaşırdım ama geri çekilmedim.

Beni yatak odasına götürdü ve kocasının fotoğrafını ters çevirdi. Siyah elbisesini çıkardı ve altında siyah iç çamaşırı vardı. Bedeni yaşından çok daha gençti. Onu yatağa yatırdım ve iki yılın yalnızlığını her inlemesinde hissettim. Amını yalarken ağladı ve inledi.

İçine girdiğimde bana sarıldı ve gitmememi söyledi. Yavaş ve derin gittim. Bu dul kadın iki yıl sonra ilk kez kendini bırakıyordu. Bacaklarını belime doladı ve titreyerek boşaldı. Ben de içine boşaldım ve uzun süre öyle kaldık.

Sabah gittiğimde kocasının fotoğrafı hâlâ ters duruyordu. Bir hafta sonra onu merdivende gördüm ve ilk kez siyah giymiyordu. Bana gülümsedi ve akşam çaya çağırdı. Teselli artık ikimiz için de başka bir şey.